Laf Ebesi

Decision made…

Sometimes you just need to accept that you made a really bad decision that you can not change now… Either you accept and live with this effing decision or make another decision to live your life miserable… Choice is yours… I made it and I am living with it BY MYSELF…

For the first time for two decades I am feeling such lonely… It was my decision that I need to be proud of… But obviously I do not…

Babacik:)

Bizim aile sorunludur birazcik:) Neden diye soracak olursaniz cevabi basit … Biz muhabbet kuslarini konusturamaz aksine kusi konusmaktan soguturuz. Onca kus geldi gecti bizim evden bir tanesi mi konusamaz:) gerci konussa da biz anlamiyorduk sanirim herkesin konusuyor dedigi kusla bile iletisim kuramiyoruz ki:) Babam her gun sabah aksam babacik babacik diye kendini helak etse de konusmuyorlar iste. Bugun canim babamin dogum gunuuuuu ben yanlarinda olamasam bile burdan ona sesleniyorum. Babacim sen mutlu ol kuslar konusmasa da bak ben soyluyorum…”Babacik seni cok seviyorum”

Bir guleryuz…

Bir gulucuk hep hayatimi degistirmeye yetti simdiye kadar… Bi restauranta gidip alakasi bile olmayan masadan biriyle gozgoze geldiginde bizim ulkemizde oldugu gibi ya kafayi cevirip ya bet bet bakmak yerine gevsek gevsey hayyyy haavaaaaayaaaa diyorlar ya siritarak… Gunun guzel gececegini anliyor insan:) ah yalan dunya derken aman herkes kensi hayatini yasiyor tadini cikar sen de diyorum:) dersin birinde ilk kez karsilastigim bi kizla yemeklere gidiyorum. Sanirim yavas yavas kabugumu kiriyorum:) darisi pazartesi ye… Cok dua ediyorum…

2012 ye geri donus ve bakis 2013 de ne yapmali yapmamali…

2012 de neler yapmisim:

Yeni yila sevdicegimle girmisim ailem yanimda olmasa da bir parcam tummus en azindan

Sevdicegimle ilk tatil deneyimimiz olan Ann Arbor, Michigana gitmisiz sene boyu yagmayan kar biz yola dustugumuz gun yagmis kazalar atlatmisiz arabayi kaydirip. Usumus cok usumusuz.

Sonra dersler, sunumlar, quizler, reviewlar derken 2 quarteri almam gerekn tum derslerle arkamda birakmis son quarterimi tezime ayirmisim akillilik etmisim aferin…

Stres yapmisim her konuda bos yere ozellikle tez konusunda cok abartmisim…

Okullara basvurmus kiminden red kiminden kabul almisim, tez asamasinda doktora fikrinden sogumus, ve celinen aklimla Ingiltere de devam etme karari almisim…

Mayis 18 de tezimi sunmus, Haziran 10 da mezun olmusum…(Debi’ye ragmen)

Sevdicegimle ikinci tatile cikmisiz :) Cocuklugumdan beri hayalini kurdugum Niagara Selalesine gitmisim, yorgun argin cahil cesaretiyle gidip hic dinlenmeden gece gormek istiyorum diye cenilemisim :D Arkadaslarim kuruyacak mi sandin diye dalga gecmis aldirmamisim :) Cok mutlu olmusum… Hemde bunu cok kisa zamanlara sigdirmisim.

Mezuniyetime canim Haticemi de ellerimle alip getirmisim Anilim, sevdicegim, Haticem ve Ozge ve Tekin ve Taha ile kutlamisim…

Fotograf cekmeyi ogrenmis ama hic ilerletmemis hatta geriye bile gitmisim…

Secdicegimi Amerika da birakip Turkiye’ye donmus ustune ustluk Ingiltere ye donme karari almisim. 

Amerikadan donerken posetlerce esya atmisim en onemlisi de Harley botlarimi birakmisim…

Hayatimin en onemli hediyelerinden birini almisim 19 Haziran da CANDANimmm hosgeldin melegimm…

Sevdicegimle 3 hafta gecirmisim Turkiye’de doya doya olmasa da…

Bu yaz hic bir etkinlik aktivite pesinde kosmadan yegenimle gecirmisim tum vaktimi…

Ingiltereye gelmeden sevgilimi Amerikaya gondermis yegenm ve ablami Ordu’ya gondermis hasretlerine dayanamayip arkalarindan ben de gitmisim. Ordu’ya indigim gun Dayimin vefat ettigini ogrenmisim… Boyle bi sebeple de olsa kuzenlerimle yillar sonra bir araya gelmis cocuklugumun gectigi mahalleleri agaclari tekrar gorme firsati bulmusum… Ama hic birsey eskisi gibi kalmiyormus…

Ingiltereye gelmis yeni hayat kurmusum cok sansliyim ki Dunya da bir numara bir isimle calisma serefine nail olmusum, Saygideger Hocam Eckart Lange.

Calismaya alismamis Ingiltere de yasami sevmemek icin buyuk caba sarfetmisim :D

Genel olarak arkadaslarimla iyi iliskiler gelistirmis, bazen cok civik oldugum icin pismanlik duymusum… Bu kadar kisa zaman da arkadasolunmaz unutmaaaaa….

2012 nin sonunda ailemin yanina gidip yeni yila yine bit yanim eksik girmisim…

Uzaklar ve sevdiklerim…

Bugun Annecigimin dogum gunu ama bugun onun da dedigi gibi hep birarada olamadik yine ablamlarin yaninda annem Candanimla ilgileniyor… Ablam ise basladi tekrar biliyorum cok zor… Bense hala erteleme evresindeyim:( saglikla gcecek nice guzel gunlerimiz olsun annemmmmm

Dikkat kopek var :)

Bazen derler ya iyilik yap denize at! Birine yardimci olmaktan olabilmekten cok hoslanirim ama bu kisilerin beni enayi olarak gormesinden hic hazzetmem anladigim anda da gec dahi olsa bu insani pisman edene kadar ugrasirim… Itligim de var yigitligimde, kisisine gore degisiyor tavirlarim! Ama it yuzum harbi fenadir sevmem kendisini ama sonrasinda takdir ettigim anlar da olur :D Sadece donup dolasip it gibi sirnasip yardim dilenen yardim edince sen ne yaptin ki ben kendim yaptigim diye yigitlesen itlere sozum! It yuzumu gormeyin, benim it yuzum sizinkiler gibi sirnasik degil aksine sadirgan! Sadece uyarmak istedim dikkat kopek var :)

Kendimle ilk kez karsilastim bugun!!!

Ben hep su ayni tip olan insanlarin arkadasligina ozendim. Kendim gibi birini bulayim istedim hep yanibasimda… Cok yakin arkadaslarim oldu can dedigim, kardesim gibi, annem gibi olan ama ben gibi olan olmadi hic… Hic kimseyle mesela ayni pijamalari, ya da ayni kiyafetleri alip tek tip dolasamadim ortalarda…

Simdi bakiyorum da aceba diyorum aidiyet duygumun olmamasindan kaynaklaniyor olabilir mi? Ben aklim ermeye basladikca hep arkadaslarima sahip cikmaya calistim… Ilkokulda 5 okul degistirdim, Orta okulda 3 sene ayni yerde kalma basarisina sahibim… Lisede 4 seneyi 3 okul degistirerek bitirdim nasil oldu bilmem Universite de yine sabit kaldim sonrasi malum… Oradan oraya yaprak misali… Amerika’da 3 yil yetti. Simdi Ingiltere… Ilkokuldan hic arkadasim yok benim. Hic cocukluk arkadasimda yok etrafimda… En eski arkadasligim liseyi okudugu son okuldan… Lisedekileri de cocukluk arkadasi olarak saymak haksizlik gibi geliyor essek kadar adamlara :)

Bugun bir kendime baktim, bir de cevreme hadi su cilginligi yapalim diyebilecegim tek kisi bulamadim. Attim yine kendimi tek basima. Ama olsaydi soyle bir kafa dengi arkadasim Bugun zombi olup tum sehri dolsalim deyince haydi diyebilecek bir arkadasim… Simdiye kadar hic olmadi ki :) Aman ne yapican diye beni caydirmaya calisan arkadaslarim oldu genelde :) Ama ben ne yaptim tek basima yaptim her anormalligi :) Anilar biriktirdim kendi capimda kimi komik, kimi eglenceli kimiyse sadece bos…

Ama ben gordum ki benim hic ben arkadasim olamamis ben hep baskalariyla arkadas olmusum… Olsun ozensem de tek vucut arkadasliklara ben yapamam ki hem en iyisi bu benim icin sannirim kendi belikleriyle olan arkadaslarim hepnizi cok seviyorum :)

When friends ask to explain what’s my research about

researchinprogress:

by (we lost the submitter’s name. Dear submitter, if you read this, please contact us.)

my diet before there’s a deadline

architortureschool: